boyofheaven's profileHe@ven-Boy™ ♥ เจ้าชายจาก...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 28

    เจ้าชายปี 2008


    http://byfiles.storage.live.com/y1pz3aQ_9A8Y5lqmgurMFQv95s46QR27Cac305W490ogKta_c8Q8W7Ih5vFDFYTnncfWW4VBzMQrJM
     
    altraman กับเป้าหมาย ปี 2008
     
    หล่อกว่านี้ เท่กว่านี้ เจ้าชู้กว่านี้ เฮ่ย! น้อยกว่านี้
    น่ารักกว่านี้ ร่าเริงกว่านี้ (ยิ้มให้คนอื่นบ่อยๆ)
    ขี้งอน และงี่เง่าให้น้อยลง (แต่ขี้อ้อนเหมือนเดิม งุ้งงิ้งๆๆ เมี๋ยววว)
     
    แต่งตัวดีกว่านี้ ให้มีแต่คนมองเวลาเดินจัตุจักรเลย 555+
    โกนหนวดให้ไม่โดนบาดสักที
    รีดผ้าให้บ่อยขึ้นอย่าขี้เกียจ ปล่อยให้ตัวยับออกจากบ้าน
    ตอบ Comment ใน Space กับ hi5 มากขึ้น (จะพยายามนะ)
     
    ขยันขึ้นให้มากๆ เรียนรู้ให้มากๆ คิดสร้างสรรค์ให้มากยิ่งขึ้น
    เป็นที่รักของเจ้านาย (ขอโบนัสงามๆ เด้อค้าบ) และเพื่อนร่วมงาน
    เก็บเงินให้มากขึ้น มีให้พ่อกับแม่ อาอี๊ และไอ้หมีมากขึ้น
    และที่สำคัญแบ่งปันให้สังคมมากขึ้น

    ทำบุญๆ (จะได้กลับสวรรค์สักที)
    ดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีมากๆ ป่วยให้น้อยที่สุด
    ไม่อั้นฉี่ตอนนอน ถ่ายให้เป็นที่เป็นทาง เฮ่ย! ถ่ายให้เป็นเวลา อาบน้ำไวๆ
    ออกกำลังกายบ่อยๆ ฟิตๆ โดยเฉพาะพุงน้อยๆ น่าร๊ากกก
    อย่างน้อยซิตอัพให้ได้ 50 ครั้งต่อวันเหมือนเมื่อก่อนก็พอ
    (คิดถึง Six Pack ตอนเรียนจัง)
     
    เพิ่มน้ำหนักจนถึง 65 กก. (ตอนนี้ลงมา 60 กก.แล้วแย่จัง)
    ต้องกินข้าวเช้า อย่างน้อยหมูปิ้ง 5 ไม้+ข้าวเหนียว 1 ห่อ ก็โอเค
    หรือ หนมปังกับนม 1 กล่อง (ใหญ่)
    มื้อเย็นกิน MK อาทิตย์ละ 1 วัน (อาทิตย์เว้นอาทิตย์)
    ส่วนอาทิตย์ที่ไม่ได้กิน MK ก็ต้องกิน Sizzler และควรจะเป็นวันพุธ (เพราะมันลดราคา)
    กินไอติม Swensen’'s บ่อยขึ้นเพราะถูกดี (อร่อยกว่า Brand แพงๆบางเจ้าด้วย)
     
    นอน 8 ยก เฮ่ย! 8 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อยทุกวัน
    ตื่นเช้าๆ ไม่นอนกลิ้งต่อจนสาย ไปทำงานให้ทัน
    คุยโทรศัพท์ให้น้อยลง เพราะปวดหูมากๆ เวลาคุยนานๆ
    งดดูละครน้ำเน่าทุกช่อง (เด๋วติด...เข็ดมั๊กๆ)
    งดดู Five Live บ้างบางวัน (เด๋วขาดใจตาย 555+) เพราะมันดึก
    ดูโฆษณามากๆ ดูรายการทีวีที่มีสาระมากๆ เช่น ข่าว สารคดี
     
    ส่วนดูหนัง ยังไงก็ไม่ลด ละ เลิก 555+ ดูมันให้กระจาย
    ตามเก็บ DVD Box Set หนังไทยดีๆ ให้ครบ เริ่มจาก รักแห่งสยาม Director's Cut
    ฟัง mp3 ที่โหลดมาให้หมด (โหลดอย่างเดียว ฟังไม่เคยทัน)
    แล้วหัดซื้อของจริงบ้าง (ถ้ามันเพราะนะ)
     
    เป็นผู้ฟัง เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นที่ปรึกษาที่ดี
    เอาใจใส่คนที่เค้าเอาใจใส่เรามากขึ้น ให้สมกับสิ่งที่เค้าให้มา
    สนใจและเอาใจใส่คนที่เค้าไม่เห็นค่าเราให้น้อยลง
    เลิกให้ใครมาทำลายใจเราดีกว่า เสียดายความรู้สึกดีๆ ที่มีให้
    รักตัวเองให้มากขึ้น รักให้มากที่สุด รักให้มากเท่าที่จะให้ได้ เกิดมาครั้งเดียวนี่นา
     
    สุดท้าย...
    เป็นที่รักของคนในครอบครัว เพื่อนๆ เจ้านาย เพื่อนร่วมงาน คนที่รักผม
    และแบ่งปันความสุขให้คนรอบข้าง

    "อยากเห็นทุกคนที่รู้จักผม ยิ้มอย่างมีความสุข"
     
    เจ้าชายจากสวรรค์ Version 2008
    รับประกันทุกชิ้นส่วน 1 ปี
     

     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    "ตอนนี้...มีความสุขจัง" ยิ้ม

    December 03

    เอคุงแห่งสเปซ 2 ขวบแล้วคร๊าฟ!



    2 ปี 
    ณ ที่แห่งนี้ 
    ที่ๆ เรารักกัน 
    2 Years Anniversary [Dec05-Dec07] 


    2 ปีแล้วนะที่เราได้รู้จักกันผ่านทาง Space เล็กๆ แห่งนี้ 
    2 ขวบแล้วสำหรับเจ้าชายเอคุงตัวน้อยๆ 
    ที่น่ารักบ้าง น่าปล้ำบ้าง น่าเตะบ้าง 
    ขอบคุณทุกคนที่ให้ตี๋น้อยคนนี้เข้าไปวิ่งเล่นในหัวใจน้า(แหวะ จาอ๊วก) 
    หวังว่าทุกคนยังรักผมเหมือนเดิมนะ 

    ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ 
    ขอให้มีรักที่สมหวัง 
    ขอให้มีเพื่อนรัก เพื่อนแท้สักคน 2 คน 
    ขอให้รวยๆ 

    แล้วก็ขอโทษสำหรับบางสิ่งที่อาจทำให้ไม่ถูกใจ 
    สุดท้ายก็... ขอบคุณนะที่อยู่เป็นเพื่อนเสมอ 
    ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณค้าบบบ 

    ป.ล."เราเป็นแฟนกันไม่ได้... 
    แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเค้าไม่ได้รักตะเองน้า" 
    ...มากิ๊กกันดีก่า555+ 

    มีเรื่องราวผ่านเข้ามามากมายเกิดขึ้น ทั้งสุข และเศร้าคลุกเคล้ากันไป 
    ต่อไปนี้คือ ความสุดๆ แห่งปีที่ได้พานพบมา เลยเอามาให้อ่านขำๆ 
    หวังว่าปีหน้าฟ้าใหม่คงมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย(จะได้มาฮาอีกรอบ) 

    ขอต้อนรับสู่... 

    งานประกาศรางวัล Heaven Prize 2007 จัดเอง เอิ๊กๆๆ 
    [28 ธันวาคม 2006 - 27 ธันวาคม 2007] 

    เริ่มต้นที่... 

    สารคดี : Final Score 365 วัน - ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ ชอบว่ะ...จบ 
    อนิเมชั่น : พระพุทธเจ้า (The Life of Buddha) 
    ปีนี้ของไทยมีอยู่เรื่องเดียว ยกให้เลยนับถือความทุ่มเท 
    ว่าแต่เป็นหนี้ไปกี่ล้านแล้วอ่ะ สงสารจริงๆ แม่งไม่มีใครช่วยเลย 
    พอสร้างเสร็จเสือกแย่งกันใหญ่ เห้อ คนไทย เชื่อเลยว่ะ 

    ต่อมาเริ่มเข้ามาในส่วนที่สำคัญแล้ว... 

    เทคนิคพิเศษด้านภาพ : Digital Magic Effect House จาก บอดี้...ศพ#19 (Body) 
    เจ๋งโครต ฝีมือ+ทะเยอทะยาน ของแท้ 

    บันทึกเสียง : Final Score 365 วัน - ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ 
    ตัดต่อเสียง : ผีจ้างหนัง (The Screen) 
    ผูกเรื่องดี ทำตูขนตั้งทั้งเรื่อง น่ากลัวว่ะ ยอมรับ 

    แต่งหน้า : ไชยา เรื่องนี้เสียดายนะ จริงๆ แล้วหนังดีมากเลย... 
    แต่ยังดีไม่พอสำหรับ Heaven Prize ปีนี้เชิญคับ! 

    มาฟังเพลงประกอบภาพยนตร์เพราะๆ ผ่อนคลายสักพักนะคับ... 

    ดนตรีประกอบ : มะหมา 4 ขาครับ 
    เพลงประกอบ : รักแห่งสยาม (The Love of Siam) 
    อย่างนี้สิ ที่เรียกว่าเพลงประกอบหนัง เพราะไม่ไหวแล้ว 

    ลำดับภาพ : รักแห่งสยาม (The Love of Siam) 
    กำกับภาพ : บอดี้...ศพ#19 (Body) 
    กำกับศิลป์ : เพื่อน...กูรักมึงว่ะ (Bangkok Love Story) 
    งานภาพสวยมากยอมรับ แต่คุณภาพ...เอ่อ ข้ามดีกว่า 
    ออกแบบเครื่องแต่งกาย : แฝด (Alone) 

    รางวัลต่อไปเค้าว่ากันว่าเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญของว่าที่หนังแห่งปี... 

    ผู้กำกับ : มะเดี่ยว จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) กราบตีน 1 ที 
    บทดัดแปลง : มะเดี่ยว จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) กราบตีนอีก 1 ที 
    บทดั้งเดิม : มะเดี่ยว จาก บอดี้...ศพ#19 (Body) กราบตีนอีก 1 ที(พอแล้ววว) 

    ดาวรุ่งชาย : [*แก้ไข 4 ธ.ค.] 
    -เปอร์ จาก Final Score 365 วัน - ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ จะแนวไปหนายยย 
    -เป้ Slur จาก บอดี้...ศพ#19 (Body) เท่ว่ะนาย ยอมรับ 
    -มาริโอ้ จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) โครตหล่อว่ะ อิจฉาว่ะ แสดดด 

    ดาวรุ่งหญิง : น้องพีค จาก สายลับจับบ้านเล็ก (Bedside Detective) 
    น่าร๊ากกก ใครไม่รู้จักให้เตะ 2 ที 

    สมทบชาย : *[แก้ไข 4 ธ.ค.]กบ ทรงสิทธิ์ จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) 
    บทน้อยแต่มีพลังนะจะบอกให้ 

    สมทบหญิง : *[แก้ไข 4 ธ.ค.]นก สินใจ จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) 
    แม่แท้ๆ ที่ต้องเข้าใจ ยอมรับและ ผ่านปัญหาไปให้ได้ 
    *ลืมเจ๊แกไปได้ไงเนี่ยขอโทดค้าบพี่น้อง โดนพลัง Y ทำรวนหมดเลย555+ 

    ขอบคุณน้องป๊อปที่เตือนสติ 
    ป.ล.บทของนก สินใจเป็นบทสมทบนะ ไม่ใช่นำหญิง 
    เพราะพระนาง เค้ามีคู่อยู่แล้วเอิ๊กๆๆ 

     นำชาย : พิช จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) 
    น่าตาดี แสดงดี ร้องดี อนาคตไกลคับ 
    นำหญิง : มาช่า จาก แฝด (Alone) เล่นซะเชื่อเลยว่าจิตจริง 

    ขอคั่นความตื่นเต้นด้วยรางวัลพิเศษ... 

    Spot light : 
    -กอล์ฟ ปวีณ ภูริจิตปัญญา จาก บอดี้...ศพ#19 (Body) 
    -มะเดี่ยว จาก รักแห่งสยาม (The Love of Siam) ยังรอ 14 เกม อยู่นะเธอ หุหุ
    -ทีมโรนิน จาก ไชยา ปีหน้าเค้าจะกลับมากับ ลองของ 2 
    -โสรยา นาคะสุวรรณ จาก Final Score 365 วัน - ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ 
    -วุ้น ทรงศักดิ์ มงคลทอง จาก ผีจ้างหนัง (The Screen) 
    รางวัลพิเศษสำหรับผู้กำกับหน้าใหม่ที่โดดเด้งจนน่าจับตามอง 

    และรางวัลสุดท้าย จะพลิกโผหรือไม่ 

    รางวัลภาพยนตร์แห่งปีได้แก่... 
     
    -บอดี้...ศพ#19 (Body) 
    -รักแห่งสยาม (The Love of Siam) ปีนี้มี 2 เรื่องคับ(รักพี่เสียดายน้องว่ะ555+) 

    หลังจากตื่นเต้นไปแล้ว 
    เรามาขำขันกับรางวัลไก่กา ฮานาก้ากันดีกว่า 
    เริ่มด้วย... 

    ชื่อหนังแห่งปี : 
    ยิงแม่งเลย และ ผีกระชากหัว กะซวกๆๆๆ อันนี้กินกันไม่ลงจริงๆ เอิ๊กๆๆ 

    จอแก้วว่าไงพี่น้องค้าบบบ... 
    ละครแห่งปี : บุพเพเล่ห์รัก ติดมันงอมแงม แบบว่าอยากมีไว้อ้อนมั่งสักคน 

    บทเพลงแห่งปี : 
    -DDT Superband - แค่ความรัก ฟังแล้วอยากแต่งงาน 
    -Etc. - เธอคือใคร แล้วใครล่ะ เอิ๊กๆๆ 
    -D.I.Y. เบล สุพล - ถ้าโลกนี้ไม่มี... อินว่ะ อิน หือๆๆๆ 

    มาที่แวดวงดารากันบ้าง... 

    เพื่อนรักแห่งปี : อั้ม เพื่อนร๊ากกกของ เมย์-หนุ่ม-เข็ม จากเรื่อง ตบแม่งเลย! 
    คู่รักแห่งปี : โดม-พลอย อิจฉามันทั้งคู่เลย555+ จาอาววววววววว 

    และ... 
    งานฉลองแห่งปี : รักในหลวงค้าบบบ จุ๊บๆๆ 
     
    ปิดท้ายด้วย... 

      วาทะแห่งปี : ลัดดา ตั้งสุภาชัย (ผู้อำนวยการกลุ่มเฝ้าระวังทางวัฒนธรรม) 
    ได้โพล่ง 2 วรรคทองออกมาว่า 
    1. "Uneducated" is the term Ladda uses to describe Thai filmgoers. 
    "They're not intellectuals — that's why we need ratings," she says. 
    แปล: "ไร้การศึกษา" คือคำที่ ลัดดา ใช้อธิบายนักดูหนังชาวไทย 
    "พวกเขาไม่ใช่ปัญญาชน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เราต้องมีระบบเรตติ้ง" 

    2. "Nobody goes to see films by Apichatpong," she says. 
    "Thai people want to see comedy. We like a laugh." 
    แปล: "ไม่มีใครอยากไปดูหนังของอภิชาติพงศ์หรอก 
    คนไทยอยากดูหนังตลก พวกเราชอบเสียงหัวเราะ" 
    จาก นิตยสารสุดสัปดาห์ ฉบับ 1 กรกฎาคม 2550 หน้า 121 
    โกรธว่ะ เอามันไปประหารเครื่องประหารหัวเชี่ยยยยยยยยยย 

    ไว้อาลัยแห่งปี : คุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม 
    บุคคลผู้น่าให้มนุษย์ต่างดาวจับไปขังไว้นอกจักรวาล ย้ำว่านอกจักรวาล 
    กับอีเจ๊คนข้างบน คุณเธอทำงามหน้า(ไม่ใช่ทำงานหนัก) ด้วยการคิดค้นเรตติ้งแบบใหม่ๆ เช่น 
    NC25 และ ห้ามฉายในราชอาณาจักร เอา Saw4 ตูคืนมา กี๊ดๆๆๆๆ 

    ทั้ง 2 (ตัว)คนจะได้รับรางวัลขี้เน่า ไปติดต่อรับรางวัลได้หลังเวที 
    ถ้าไม่มารับ อย่าคิดว่าจะรอด 
    ทางเราจะจัดส่งถึงบ้านภายใน 30 นาที 
    ด่วน! โบนัสพิเศษเพิ่มปริมาณ 2 เท่าคุ้มเกินราคา ก๊ากกกก 

    แล้วก็สุดท้ายจริงๆ ก่อนปล่อยทุกคนกลับบ้านนอน... 

    ความซวยแห่งปี : 
    อกหักรักคุด 
    +เงินเดือนไม่ออก 
    +หมดตูด 
    +เป็นหนี้บาน 
    +เพื่อนทิ้ง 
    +ตกบันได 2 รอบ 
    +N-GAGE พัง 
    +Sony Ericson W580i ใช้ได้ 4 เดือนตกส้วม 
    +ซ่อมไป 700 บาทถ้วน 
    +ประกัน 1 ปีหมดทันที 
    ยิงแม่งเลย แสดดดดด 

    เจอกันปีหน้าค้าบ หวังว่ายังคงรักกันเหมือนเดิมนะคับ 
    "ไม่ว่าพระอาทิตย์จะตกอีกกี่ครั้ง มันก็ยังคงสวยงานเสมอ" 
    จาก Always : Sunset on the 3rd Street 

    Happy New Year 2008 คับ 
    เจ้าชายเอคุง 

    ป.ล.2 เอ่อ ลืมบอก 

    วันเกิดแห่งปี : 6 มกราคม 
    ของผมเองอย่าลืมของขวัญน้า เอิ๊กๆๆ 

    ใครไม่ให้เืลือกเอาระหว่างให้ผม 
    ยิงแม่งเลย กับ ผีกระชวกกกกหัว555+

     


    October 23

    ฝันร้าย

           
     
    ฝันร้าย
    ฝันร้ายอ่ะค้าบพี่น้อง!!!
    ไม่ใช่ว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกนะคับ ผมฝันร้ายบ่อยจะตายไป
    และก็มีบ้างที่ทำให้คิดว่ามันเป็นลางบอกเหตุอะไรสักอย่าง
    เช่นฝันแล้วถูกหวย 2 ตัว ยังเคยเลย
    แต่ครั้งนี้มีเหตุที่ทำให้ผมต้องกังวลอย่างบอกไม่ถูก จนต้องมาบ่นให้คุณๆฟัง
     
    เรื่องมันมีอยู่ว่า...
     
    อาทิตย์ที่ผ่านผมฝันถึงแม่ แต่ผมจำเรื่องไม่ได้ว่าฝันว่าอะไร(ที่จำไม่ได้เพราะเรื่องที่ฝันมันใช่เรื่องร้าย ผมจึงลืมไปเหมือนฝันที่ผ่านๆมา)
    หลังจากนั้นไม่ถึง 2 วัน แม่ผมล้มในห้องน้ำ เพราะฝักบัวหลุดมือ แล้วพยายามคว้าเอาไว้ 
    หัวไหล่ แขน และท้องกระแทกกับพื้น โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก ที่น่าเป็นห่วงก็มีแค่แขนกับท้องที่ยังเจ็บๆ อยู่อาจเพราะช้ำในจากการกระแทก
    ผมเลยกลับมานั่งนึกย้อนดูว่าผมฝันถึงแม่ว่าอะไร แต่ก็นึกไม่ออก ถ้าผมนึกออก ผมอาจจะเตือนแม่ให้ระวังตัวได้ทัน แย่จิงๆ เลยเด็กคนนี้
     
    ป้าก็เป็นหวัด ปวดหัว เป็นไข้ เจ็บออดๆ แอดๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหายสักที ทั้งที่กินยาเข้าไปก็มากแล้ว ผมเป็นห่วงนะ ต้องเตือนให้กินยาทุกวันเลย
     
    หลังจากนั้น 2 วัน ผมก็ฝันว่าผมกำลังเดินอยู่ในบ้านคนเดียวมืดๆ 
    บ้านของผมอยู่ในซอยหลังวัด เป็นห้องแถว 3 ชั้น รวมชั้นลอยด้วยก็เป็น 4 ชั้น
    ตอนนั้นข้างนอกฝนตกหนักมาก ผมเดินอยู่ชั้นล่างสุดมองขึ้นไปบนเพดานเห็นพื้นชั้นบนรั่วเป็นรูมีน้ำไหลลงมา
    ข้างล่างน้ำก็นองพื่นเต็มไปหมด ไอ้หมี หมาของผมที่นอนอยู่ชั้นล่างก็หายไป
    ผมเลยวิ่งขึ้นบันไดไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างบน และมองหาป้าของผมที่น่าจะอยุ่ข้างบน แต่ก็ไร้วี่แวว 
    ชั้นแล้วชั้นเล่า ยิ่งวิ่งขึ้นไปสูงเท่าไหร่ ผมก็ต้องพบกับความเสียหายของบ้านมากขึ้นเท่านั้น
    หลังคาทุกชั้นทะลุเหมือนโดนของแข็งน้ำหนักมาหล่นลงมาจากบนฟ้าที่หลังคาทะลุลงมาจนถึงชั้นล่างสุด
    มีน้ำไหลลงมาจนแทบจะกลายเป็นน้ำตกขนาดย่อม น้ำไหลนองพื้นเต็มไปหมด
     
    ผมวิ่งอย่างเร็วจนถึงชั้นบนสุด ผมหน้าต่างออกไปตรงระเบียงเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก ทันทีที่ผ้าม่านเปิดออก ผมต้องตกตะลึง
    เมื่อมองออกไป ภาพที่เห็น คือ พื้นน้ำกว้างใหญ่ สุดลูกหูลูกตา มีเพียงหลังคาบ้าน และเสาไฟฟ้าที่โพล่พ้นน้ำขึ้นมาให้เห็นเท่านั้น
    ซากปรักหักพังของตึกสูงๆ มองเห็นได้เพียงไกลๆ ข้าวของลอยน้ำ ทุกอย่างเงียบสงบ ไร้ผู้คน ไม่มีแม้แต่เสียงนกร้อง
    ท้องฟ้าเป็นสีทองแดงคล้ายตอนพระอาทิตย์ตก ความรู้สึกตอนนั้น ภาพที่เห็นมันทำให้ผมยิ้มทั้งน้ำตาเลยทีเดียว
    ถ้าเป็นหายนะจริง ก็เป็นหายนะที่สวยงามที่สุดที่เคยเห็นมา เกิดอะไรขึ้น ไม่มีคำตอบ มีแต่ความว่างเปล่าเท่านั้น ไม่นานนักผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา
     
    ตกเย็นวันนั้น หลังจากที่ตอนเช้าซักผ้าที่ดาดฟ้า และทำความสะอาดบ้านจนเสร็จ
    อยู่ดีๆ ผมก็ตกบันไดที่บ้านตัวเอง บันไดที่แทบจะหลับตาเดินได้เลย
    หัวเข่าซ้าย กับหน้าแข้งขวากระแทกมุมบันไดที่เป็นปูนปูกระเบื้องอย่างแรง
    จนผมเดินไม่ได้ไป 1 คืนเต็มๆ ตอนนี้เข่ายังบวมช้ำอยู่ ส่วนแข้งขวาก็ดีขึ้นมากแล้ว
    โชคดีที่มือแข็งแรงยันตัวเอาไว้ช่วยลดแรงกระแทก ไม่งั้นคงแย่กว่านี้ มีเจ็บจนไข้ขึ้นนิดหน่อย
     
    นี่อาจจะเป็นความเซ่อซ่าของผมเองก็ได้ หรืออาจจะเป็นผลจากฝันของครั้งก่อนๆ
    ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วผลที่จะเกิดขึ้นเพราะฝันถึงหายนะล่ะ คือ อะไร
    เพราะผลที่ฝันถึงแม่ได้เกิดขึ้นแล้ว(เกิดขึ้นเร็วจนตั้งตัวไม่ติด)
    และผลที่ฝันบางอย่างก็เกิดขึ้นกับป้า(หรือป้าแค่เป็นหวัดทั่วไปเพราะตากฝนก็ไม่รู้)
     
    ใครทำนายฝันเป็นบอกด้วยนะ ผมจะได้หาทางป้องกันก่อนที่จะสายเกินไป
     
    อาทิตย์เดียวที่มีฝันมากมายผ่านเข้ามาในแต่ละคืน
    อาทิตย์เดียวที่คนในครอบครัวผมต้องเจ็บป่วย รวมถึงตัวผมเองด้วย
    มันทำให้คนที่รักการหลับฝันอย่างผม ต้องขยาดกับมันไปพักใหญ่ๆ เลยทีเดียว
     
    สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คงมีเพียงอธิษฐานให้ไม่เกิดอะไรร้ายๆ ขึ้นกับคนที่ผมรักอีกเลย
    ถ้าเลือกได้ผมขอเลือกที่จะไม่ฝันซะเลยดีกว่า ถ้าความจริงกับความฝันมันแย่ไม่ต่างกัน
    แต่ถ้ายังไงก็ต้องเกิด ก็ขอให้มันมาเกิดขึ้นที่ตัวผมคนเดียวดีกว่า นั่นคือสิ่งที่ผมทำได้...
     
    ป.ล. แม่ค้าบหายเจ็บไวๆ นะเป็นห่วงจัง ยิ่งไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ด้วย 
    ป้าค้าบหายหวัดไวๆ นะ จะบังคับกินยาบ่อยๆ อย่าเตะผมล่ะ
    ส่วนตัวผมก็กลับมาฝันดีเหมือนแต่ก่อนไวๆ นะ
     
    ป.ล.2 ชอบหนัง บอดี้ ศพ#19 นับถือว่ะ บทซับซ้อน หลอก หลอนได้ใจ ซีจีสวยงามไม่มีวันได้เห็นในหนังไทยแน่ๆ อย่างน้อย 5 ปี กราบตีน 1 ที,
    ชอบหนัง Surf's Up หนุกหนานชอบมุมกล้องแบบ Reality ที่ชอบมากที่สุดในเรื่อง คือเพนกวินเด็กๆ ตัวเล็กๆ กลมๆ น่ารักน่าปล้ำฉิบหาย จ๊วบๆ
    (รอดู WALL-E - ของ PIXAR มาทวงบันลังก์คืน),
    ชอบหนัง โอปปาติกะ เกิดอมตะ มีแต่คนว่าแย่ แต่ผมชอบ และเข้าใจ
    มันมีเหตุผลหลายอย่างสนับสนุนอยู่ ซึ่งอาจโดนฉากต่อสู้บดบัง ถึงไม่ได้ดีมากแต่ก็ยังห่างไกลคำว่าแย่หลายขุมนัก
    สิ่งที่ขาดไปคือ ความสมบูรณ์ของบท และภูมิหลังของตัวละครบางตัวเท่านั้น
    ขอชื่นชมที่เอาเรื่องหนักๆ อย่างพุทธศาสนามาดัดแปลงได้ดี อีกนานกว่าจะมีคนทำได้แบบนี้
    ต่อไปนี้หนังไทยที่ฉายหลังจากบอดี้ ศพ#19 ต้องสู้กับมาตรฐานใหม่ของคนดูซะแล้วล่ะ เพราะบอดี้ตั้งมาตรฐานไว้สูงมากเหลือเกิน
     
    ชอบเพลง ถ้าโลกนี้ไม่มี... ของเบล สุพล ฟังทีไรก็อินทุกที แง้ๆ,
    ชอบเพลง ความทรงจำ Ost.สร้อยแสงจันทร์ เพลงนี้ก็แอบเพราะเหมือนกัน,
    ชอบเพลง Girlfriend ของ Maxx น่ารักว่ะ
     
    ชอบละครเรื่อง บุพเพย์เลห์รัก ติดงอมแงมเลยชอบๆ โดยเฉพาะอั้ม พัชราพา กับอ้วน รังสิต โครตน่ารักเลยว่ะ
    แล้วก็ชอบเพลงประกอบเรื่องนี้ด้วยด้วยเพลง นาทีสุดท้าย ของ ETC ไม่เคยผิดหวังกับวงนี้จริงๆ
    แล้วก็อยากดู รักแห่งสยาม มากๆ เพลงประกอบชื่อ กัน และกัน ที่ Q ร้องก็โครตเพราะเลยว่ะ ไม่พลาดแน่นอน
     
    ป.ล.3 ขอบคุณทุกคอมเม้นที่ยังห่วงใยเสมอนะค้าบ ขอบคุณมากๆ เป็นกำลังใจที่ดีมากเลยทีเดียว ขอบคุณค้าบ ให้จุ๊บๆ 2 ที เป็นรางวัล อิอิ
     
    ป.ล.4 บางคนอ่านถึงบรรทัดนี้แล้วคงงงว่าแล้วไอ้รูปข้างบนมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่เล่ามา
    เกี่ยวสิคับ มันเป็นการแก้เคล็ด แก้เครียดไปพลางๆ ด้วยการถ่ายรูปตัวเองแล้วยิ้มๆ ให้มากที่สุด(ไม่ฝันร้ายก็ถ่ายมันทุกวันอยู่แล้วนี่หว่า555+)
    จะได้ผ่านพ้นปัญหาที่ผ่านเข้ามาด้วยรอยยิ้ม และประกาศเสียงดังๆ ว่าสิ่งร้ายๆทุกประเภท อย่าได้คิดจะย่ำกรายเข้ามาใกล้
    เราเตือนคุณแล้ว เพราะผมมันบ้า อย่ายุ่งกะคนบ้าอย่างผมเลยค้าบบบ555+
     
    หวังว่าคงไม่ใช่ถ่ายปุ๊บแล้ว...เหมือนหนังญี่ปุ่นนะ น่ากลัวฉิบเป๋ง เอิ๊กๆๆ
    ตอนนี้เริ่มจ้ำม่ำแล้ว น้ำหนักสุทธิที่ขึ้นมาจาก 56 ก.ก. เมื่อต้นปี กลายเป็น 63 ก.ก.
    สิริรวม 7 ก.ก.พอดิบพอดี เอิ๊กๆ กะลังน่ากอดเลย อิอิ ถ่ายรูปทีไรแก้มออกทุกที555+
     
    ไปและ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคับ สู้ๆเอคุง(ว่างๆ ก่อนนอน อย่าลืมแวะมาปลอบนะ กลัวๆ หุหุ)
    เจ้าชายเอคุง
    23 ต.ค. 50
    October 10

    สถานะเอคุง

     
    ความเหงา
    lllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
    เสน่ห์
    llllllllllllllllllllllllllllll
    ชีวิต
    llllllllllllllllllll
    การงาน
    lllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
    โชคลาภ
    llllll
    ความรัก
    llllllllllllll
    การเงิน
    lll
    เพื่อน
    llllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
     
    ขอโทดนะคับ ที่ทำให้ผิดหวัง ถ้าคุณหวังว่าจะมีอะไรฮา ๆ ขำ ๆ มาเล่าให้ฟัง แต่มันขำไม่ออกอ่ะดิ ทำไง...
    ใครไม่อยากอ่านเรื่องไร้สาระ ข้ามไปได้เลยค้าบ ขอเวลารักษาตัวสักพักนะ(ไม่ได้อกหัก หรือไปหักอกใครมา อย่าคิดมาก) แค่อ่อนแอเท่านั้นเอง
     
    เบื่อ ง่วง เซ็ง เหนื่อย เหงา
     
    ...ต้องการกำลังใจอย่างรุนแรง เกลียดฝนตก เปียก หนาว เหงา ไม่อยากอยู่คนเดียว ชีวิตในช่วงนี้มีแต่เรื่องวุ่นวาย งานล้นมือ หันไปทางไหนก็เจอแต่งาน งาน งาน 
    ปัญหาของคน คน คน เงินน้อยนิด มีแต่จ่าย จ่าย จ่าย ชีวิตส่วนตัวหดหาย อยากนอนเฉย ๆ นาน ๆ เวลาที่เคยมีมันก็หายไปหมด
    ตอนนี้หัวใจอ่อนแอมาก ต้องการคนดูแล เอาใจใส่ ไม่อยากอยู่คนเดียว...
     
    เหงา เหนื่อย เซ็ง ง่วง เบื่อ
     
    เจ้าชายเอคุง
    10 ต.ค. 50
     
    ป.ล.
    "ชีวิตที่โดนทำร้าย แต่สุดท้ายมันต้องไม่โดนทำลาย" - Bodyslam อกหัก
    "แม้ว่าคนทั้งโลกไม่ยอมเข้าใจฉัน แต่หากมันดีฉันก็จะทำ สุดท้ายแล้วมันจะหวาน แม้ว่ามันจะดำ" - Hangman Chocolate
    "ให้เวลากัน และกันสักนิดได้ไหม หากเราต้องเลิกกันด้วยเหตุผลร้าย ๆ" - UV เพราะรักไม่ได้สร้างในวันเดียว
    "When I can't find the right words to say, You feel it in the way" - Clay Aiken The Way
    "แต่วันนี้มันว่างเปล่าเหงาจับใจ คิดถึงเธอรู้ไหม คิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียว" - สุทธาสินี พุฒินันท์ คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว
    "เพราะมันไม่สำคัญ มากไปกว่า เก็บในลมหายใจตลอดไป" - เบล สุพล ถ้าในโลกนี้ไม่มี
    "I Think I Love You, Will I See Your Face Again" - Jamie Scott When Will I See Your Face Again
     
    ถ้าในโลกนี้ไม่มี - เบล สุพล
    ถ้าในโลกนี้ไม่มี สิ่งเตือนความจำให้คิดถึงอดีต
    ไม่มีเพลงให้ได้ยิน ไม่มีรูปสองเราสักใบ ให้เห็นยามห่างไกล
    ทุกเรื่องราว ที่เกิดกับสองเรา
    ทุกนาทีไม่ว่าจะดีร้าย จะไม่เลือนหายไป ตามวันและเวลา
     
    ฉันจะเก็บความทรงจำ ไว้ในลมหายใจ...ที่มีอยู่
    จะดูแลให้ดี ไม่ต้องมีของ เพื่อเตือนความทรงจำ
    เพราะมันไม่สำคัญ มากไปกว่า เก็บในลมหายใจตลอดไป
     
    ถ้าในโลกนี้ไม่มี กระดาษให้ฉันเขียนเพื่อบันทึกอดีต
    ไม่เคยได้ข้อความอีก ไม่ผ่านในที่สองเราเจอะกัน ให้นึกถึงวันนั้น
    ไม่ต้องมีของ เพื่อเตือนความทรงจำ
     
    เพราะมันไม่สำคัญ มากไปกว่า เก็บในลมหายใจตลอดไป

    .........
     
    August 15

    How to ...

      

    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarren
    creative
    barrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren
    barrenbarrenbarrenbarrenbarren

     

    June 18

    dark nigh : คืนหม่นหมอง หัวใจมืดดำ

      

    dark night     
    คืนหม่นหมอง หัวใจมืดดำ     

    วันศุกร์ที่ผ่านมาผมต้องอยู่ออฟฟิศจนดึก    
    โดยที่ไม่ได้มีแผนว่าจะต้องนอนที่นี่    
    เพราะงานเสร็จหมดแล้ว ผมโทรบอกที่บ้านว่าจะกลับไปนอน    
    หลังจากต้องเหนื่อยมาหลายวัน วันนี้เป็นวันสุดท้ายของงานชิ้นนี้    
    ออฟฟิศใหม่ของผมอยู่ในแหล่งที่คนพลุกพล่านก็จริงแต่ทว่า...    

    ตอนนี้ซึ่งเป็นเวลา 23.40 แล้ว กลับไม่หลงเหลือสักคนผ่านไปมา    
    ไฟถนนที่ควรจะมีกลับมืดสนิทเกือบทั้งหมดเป็นระยะทางกว่า 1 ป้ายรถเมล์    
    1 ป้ายรถเมล์ที่ไม่มีแม้วิญญาณสักตัวออกมาหลอกหลอนให้อุ่นใจ    
    ผมรีบจัดการงานทั้งหมดโดยเร็ว ในออฟฟิศตอนนี้มีผมเพียงคนเดียว    
    ก่อนหน้านี้ไม่นานพี่ ๆ เพื่อน ๆ และน้อง ๆ ในออฟฟิศ    
    พร้อมใจกลับบ้านกันหมด ถ้าในวันนี้ผมตัดสินใจนอนที่นี่    
    อะไรอะไรคงอุ่นใจกว่านี้ ถ้าผมไม่ต้องออกไปข้างนอกคนเดียว    

    หลังจากที่ผมเคลียงาน เก็บของ ปิดไฟ และปิดประตูก้าวออกจากออฟฟิศ    
    ไม่นานผมก็พบว่าตัวเองได้ออกมาจนถึงถนนใหญ่แล้ว    
    ถ้าหากไม่มีแสงไฟจากหน้ารถที่นาน ๆจะวิ่งมาคัน    
    ผมคงแยกไม่ออกว่าส่วนไหนเรียกว่าบาทวิถีที่ที่ผมควรจะเดิน    
    และไหนคือถนนที่รถควรจะวิ่ง ผมคลำทางเดินต่อไปได้เพียงไม่กี่ก้าว    
    เบื้องหน้าผมปรากฏชายคนหนึ่งในมุมมืด    
    มือขวาของเขาถือโทรศัพ์มือถือ เสียงแผ่วเบาจากลำคอ    
    มือซ้ายกางออกเหมือนมีบางอย่างทำให้เข้าเดินแบบปกติไม่ได้    
    บรรยากาศเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ    

    ระหว่างที่เรากำลังจะเดินสวนกัน    
    ปรากฏชายอีกคนวิ่งเข้ามาด้านหลังของชายคนแรก    
    มือของเขาล้วงอยู่ในกระเป๋าเป้เหมือนกำลังควานหาอะไรบางอย่าง    
    อีกมือคว้าลำเอวของชายคนแรกไว้อย่างรวดเร็ว    
    ผมรีบก้มหน้าแล้วเดินสวนไปอย่างรวดเร็ว    
    ภาพที่ผมเห็นเมื่อสายตาของผมสัมผัสพื้น    
    รอยแดง ๆ หยดเป็นทาง หยดแล้วหยดเล่า ไม่มีที่ท่าว่าจะหมด    
    เหมือนทุกอย่างเริ่มชัดขึ้นจนสติของผมบอกว่า    
    มันคือ เลือด! เลือดคนที่ยังสด ๆ อยู่    

    ผมรวบรวมความกล้า และหันหลังกัลไป พุ่งเป้าสายตาไปยังชายทั้งสองคนที่เพิ่งสวนผมไป    
    ภาพสุดท้ายที่เห็นคือ ชายคนที่สองหยิบผ้าที่มีลักษณะคล้ายเสื้อออกมา    
    พันที่แขนของคนแรกตรงจุดที่ทำให้เขาต้องกางแขนออกมา แล้วถามว่า    

    "เฮ่ย! เกิดอะไรขึ้น มอเตอร์ไซค์คันเมื่อกี้ทำอะไรมึง..."    

    คน ๆ นั้นตอบเบา ๆ ว่า    
    "มัน...ของกูไป"    

    หลังจากนั้นทุกอย่างก็กระจ่างขึ้น    
    เขาทั้งสองคนไม่ใช่ผู้ประสงค์ร้ายอย่างที่ผมคิด    
    แต่เขากลับเป็นผู้โชคร้าย และผู้หวังดี ต่างหาก    
    กว่าสติของผมกลับคืนมาอีกครั้ง ร่างผมก็ผ่านตรงนั้นมาไกลแล้ว    
    ขาของผมทำหน้าที่ของมันดีที่สุด หน้าที่คือ เดิน เดิน และก็เดิน    
    แต่สิ่งที่ไม่ทำงานคือ สมองส่วนที่แยกแยะระหว่างการทำเพื่อตัวเอง และการทำเพื่อคนอื่น    
    ที่บางคนอาจเรียกมันว่า จริยธรรม    

    เมื่อผมลองมองย้อนกลับไป ผมรู้สึกแย่ขึ้นมาทันทีที่ผมไม่ได้มีโอกาสยื่นมือไปช่วย    
    แต่กลับมองเขาในแง่ร้ายอีก หนำซ้ำยังพยายามหนีห่างจากมันให้เร็วที่สุดอีก    
    ผมเข้าใจเลยว่าทำไมบางคนถึงไม่กล้าช่วยเวลามีคนประสบภัยร้าย    
    แต่ในอีกมุมหนึ่ง ถ้าวันนั้นผมออกจากออฟฟิศไวกว่านั้นเพียงไม่กี่ชั่วอึดใจ    
    ถ้าหากงานของผมเสร็จก่อนเวลาอย่างที่มันเป็นอยู่ทุกวันนี้    
    คนที่โชคร้ายอาจเป็นผมเองก็ได้ แล้วใครเล่าจะยื่นมือเข้ามาช่วยผม    
    เหมือนอย่างที่ชายคนนั้นมีให้กับชายอีกคน    

    ในตอนนี้ผมยอมรับในการตัดสินใจของผมในครั้งนั้น    
    เพราะมองไม่เห็นหนทางที่จะย้อยกลับไปแก้ไขมัน แต่สิ่งที่ผมทำได้ในวันนี้    
    คือ ผมจะเก็บมันเป็นประสบการณ์ครั้งสำคัญ เพื่อระลึกไว้ว่าถ้ามีโอกาส    
    ผมจะเลิกให้ความสำคัญกับการมองอะไรด้วยตา    
    ผมจะมอง กล้า และทำให้ได้อย่างผู้หวังดีคนนั้น    

    ในคืนที่มืดสนิท คืนที่ใจผมก็เคยมืดดำเช่นกัน    
    ต้องไม่มีวันนั้นอีกต่อไป วันที่หัวใจมืดดำเช่นนั้น    
    ไม่มีวันอีกแล้ว ผมสัญญาด้วยเกียรติของผมเอง    

    วันเกิดเหตุ : วันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน 50    
    สถานที่เกิดเหตุ : ปากซอยลาดพร้าว 5    
    เวลาเกิดเหตุ : 23.50    
    ขึ้นรถเวลา : 00.34    
    กลับถึงบ้านเวลา : 01.25    

    ป.ล.วันนี้ (18-06-05) เป็นหวัดวันที่ 3 ไข้ขึ้นมา 2 วันแล้ว    
    ตอนนี้ยังตาหวาน ๆ เสียงแหบเซ็กซี่นิดหน่อย (สนใจอ่ะเด่555+)    
    เจ้าชายจากสวรรค์    

     
     
    May 30

    สาดดดดด

    ง่วง
    ช่วงนี้กูแทบไม่มีเวลาได้กระดิกตัว ดุ๊ก ดิ๊ก ดุ๊ก ดิ๊กเลย
    ช่วงนี้กูไม่มีเวลาทำตัวน่ารักๆเหมือนตะก่อนเลย แสดดดดด
    เพราะในใจกูมีแต่มึง เฮ่ย งาน งาน งาน
     
    ง่วง
    ง่วง
    ช่วงนี้แทบไม่มีเวลาได้คิดถึงใครเลย แย่จัง
    ทำคนอื่นคิดถึงกู บาปไหมว่ะสาดดดดด
    ไม่มีแม้แต่เวลาเหงา
    ไม่มีแม้แต่เวลาหลับ...ฝัน(เปียก)
     
     
    ง่วง
    ง่วง
    ง่วง
    ปกติหน้าไถนามันจะมาอาทิตย์เว้นอาทิตย์
    แต่งวดนี้สงสัยหน้าน้ำหลาก แม่งงานมาติดกัน 2 อาทิตย์
    ไม่ได้หลับได้นอน จมปลักอยู่ในโคลนตมเน่าๆ
     
     
     
    ง่วง
    ง่วง
    ง่วง
    ง่วง
    อาทิตย์นี้งานที่เคย(เหมือนจะ)สบาย ลัลลา ลัลลา(หมุนตัว 2 รอบ)
    กลายเป็นงานที่มีแต่ปัญหาที่กูไม่ได้ก่อ...แต่กูต้องมารับกรรม ทำไมวะแสดดดดด
    เป็นควายยังไม่พอ อาทิตย์นี้ควบ 2 ตำแหน่ง ไม่ใช่หนุ่มคลีโอแห่งปี2007ควบขวัญใจช่างภาพนะ
    แต่เป็นควายไถนา กับ มะหมาน่าโง่ น่าโง่
     
     
     
     
    ง่วง
    ง่วง
    ง่วง
    ง่วง
    ง่วง
    ....................
    (หลับคาที่ไปแล้ว)
     
    ปุ๋งงงงง(เสียงตดพระสหายคนข้างๆ ปนกับกลิ่นมาดามหอมชื่นใจของกู เพราะของกูไม่เน้นเสียง เน้นกลิ่นเพียวๆ)
    หลังจากทำงานหนักกูก็กลับไปนอนแช่ปรักเย็นๆต่อไป มอ มอ
    ในปากก็มีเพดดรีกรีรสซีฟู้ด แงบ แงบ แงบ
     
    ป.ล.ใครโทรมา แล้วกูไม่ได้รับ หรือรับแต่ไม่ได้คุย หรือคุยแต่คุยนิดหน่อย กูขอโทษว่ะ
    คิวสเตฟรานไม่ว่างจิงๆว่ะ ขอโทษที่ทำให้คิดถึงนะ งิงิ
     
    ใครที่เคยทำให้กูคิดถึง กูจะตอบแทนคืนเป็น 2 เท่า
    เอาให้ตายไปข้างเลย วะ ห้า ห้า(ทำท่ายิงแสง 2 ที)
    คิดถึงว่ะ แสดดดดด
     
    ไอ้ที่เลิกกับแฟนก็อย่าเสียใจไป ขอโทษที่กูไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนในเวลาสำคัญ
    แต่มึงก็อย่าคิดมากล่ะ เด๋วก็ชินเหมือนกู555+
     
    เดอะซิงเกอร์ ไอ้อ้วนได้ ดีใจด้วยว่ะ ฝีมือไม่ได้มาพร้อมน่าตาสักหน่อย จิงไหม
    แต่กูน่ารักมาพร้อมกับเท่ พอดี หึหึ
     
    อยากดู AF ใครติด UBC ให้หน่อยสิ น้า น้า น้า
    หนังหน้าดีทุกคนเลยวะ หวังว่าเสียงมึงจะเหมือนกับหนังหน้ามึงนะ
    มิฉะนั้นมึงตายยยยย
     
    วงมะลิของกูออกแล้วว่ะ ชอบมากๆ เพราะมากๆ กูอยากได้ CD พร้อมลายเซ็นต์อ๋องว่ะ
    ใครหาให้กูได้ รักตายเลย555+
     
    กูชอบเพลงดูแต่ตาว่ะ
    ...ไม่ต้องดูแต่ตายื่นมือมาฉันให้จับ (จาดับจั๊บจับ)
    ของไม่ได้ลับแค่จากอกข้างซ้ายนี่คือหัวใจ
    เก็บเอาไว้ให้เธอแค่คนเดียว
     
    ใครมาจับของกูทีดิ มันจะดุ๊กดิ๊ก อย่างเดียว ดื้อมาก
    (หัวใจ) เฟ่ย อย่าคิดลึกเหมือนกู
     
    ค่าโทรศัพท์กูค้างมา 3 เดือนแล้วจะโดนตัดป่าววะ แม่งตั้งหลายพัน
    กูโทรเมื่อไหร่วะแสดดดดด
    นิโคลมึงโกงกูเด๋วกูจะจับแมวมาเรียกค่าไถ่ เอาทิกเกอร์ลูกมันมาแช่ตู้เย็นเอาไว้กินกะโกโก้ครันช์
     
    กูอยากกิน MK แบบเยอะๆไม่มีจำกัดยอดเงินว่ะ
    ใครสนใจเลี้ยงกูบ้างป่าววะ หิวไส้ขาด
    หลังจากที่ทำน้ำหนักขึ้นมา 5 โล
    ไถนานานไปหน่อยแม่งลดไป 3 โล สาดดดดด
    เอาตังค่าข้าวกูคืนมา แม่งกินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน ชิชิ กูอยากอ้วนนนนน
     
    อาทิตย์นี้ใครงอนกู งี่เง่า กูไม่ง้อนะเฟ่ย ไม่มีอารมย์(ฟิวขาด)
    งี่เง่าไม่รู้เวล่ำเวลาอาจเจอตีนได้ เข้าใจ๋
     
    เดือนนี้เงินเดือนกูหมดตั้งแต่กลางเดือน แถมเป็นหนี้อีก 2,000 บาทถ้วน
    กินมาม่าจนแม่งจะครบทุกรสที่ขายใน 7-11 แล้ว
    กินบ่อยๆกูจะโง่ไหมวะ กูยิ่งโง่ๆอยู่
     
    ใครเข้ามาหาว่ากูขี้เกียจทำสเปซสวยๆเหมือนก่อน
    เอาแต่พิมพ์เรื่องไร้สาระ
    มึงก็มารับเลี้ยงกูดิ กูจะทำสเปซสวยๆให้มึงดูเป็นขวัญตางามๆ
     
    กูเคยอยากได้ฟิโน่มากๆ แต่แม่งงงงง พวกสกอย แซ้บ ขี่กันเกลื่อน
    กูไม่เอาก็ได้วะ เป้าหมายต่อไป 7 บาท ขสมก ที่รักของกู
    แต่ถ้ามี 6.50 บาท เมล์เล็กแซงมากูก็รักมึงเช่นกัน555+
     
    ว่าแล้วกูตื่นมาบ่นห่าไรวะเนี่ย
    (ละเมอ)
    ..........
     
    เจ้าชายจากสวรรค์
    โหมด ฮาร์ดคอร์(ง่วงสาดดดดดด)
    ป.ล.ใครสงสัยว่าทำไมกูต้องไถนา ก็เพราะมึงไม่ยอมไถไง มัวแต่แดกหญ้า
    กูถือคติว่า "แค่ขยับ=น้ำแตก"
     
    ออกกำลังกายต่างหาก ทะลึ่งนะเรา
    ตีตาย
    May 02

    ฝนหน้าหนาว

     

                     หนาวหน้าฝน
                     in the raining day

          แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
                              ผม...
           แล้ววันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไร
                             ผมก็...
                ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
                           ผมก็แค่...
                    ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
                              เหงา
             ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
                           ผมก็แค่...
              แต่ยังมีความหวังตราบที่ฉันยังหายใจ
                              หนาว
            และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
                           ผมก็แค่...        
                เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด
                      คิดถึงเธอ...เท่านั้นเอง
          มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ

                    "ดูแลสุขภาพด้วยนะคับ"
                    เจ้าชายจากสวรรค์

     

     

     

    April 18

    ความทรงจำวัยเด็กของ(ผู้ที่ถูกเรียกว่า)"เด็กชายผู้มาพร้อมภาพในวันวาน"

     

     

     

     

    ทุกครั้งที่ผมได้ดูรายการทอร์คโชว์         
    แล้วเห็นดารามาเล่าเรื่องวัยเด็กให้ฟังอย่างสนุกสนาน         
    รอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นยามที่พวกเขาหวนรำลึกถึงความหลังวัยเยาว์         
    ทำให้ผมมองย้อนกลับไปในอดีตของผม         
    ...         

    แต่สิ่งที่ได้ไม่ใช่ภาพอดีตมากมายอย่างที่ใคร ๆ พบเจอกัน         
    แต่ผมกลับพบเพียงหมอกจาง ๆ ของเด็กน้อยคนหนึ่ง         
    ในครอบครัวเล็ก ๆ แสนอบอุ่น         
    แต่เพียงเท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านั้น         

    ถ้าผมมีโอกาสต้องตอบคำถามที่ว่า         
    "ชีวิตในวัยเด็กผมเป็นเช่นไร"         
    "มีความสุขมากแค่ไหน"
             
    ...         

    ผมคงอ้ำอึ้งอยู่นานกว่าที่จะตอบออกไปเพียงว่า         
    "ผมมีความสุขมากนะ...ในวัยเด็ก"         

    แต่มันยากที่จะอธิบายว่ามีความสุขอย่างไร         
    เพราะอะไร หรือเพราะใคร         
    ทั้ง ๆ ที่มันคือช่วงชีวิตของผม         
    ของผมเองคนเดียวไม่ใช่ของใครที่ไหน         
    แต่ผมกลับจำมันไม่ได้เลย         

    ผมรู้ดีว่าผมเป็นคนความจำสั้น         
    สมองผมเหมือน CD-RW ที่มีความจุอยู่จำนวนหนึ่ง         
    ทุกครั้งที่ต้องการเก็บความทรงจำใหม่ ๆ         
    จะต้องบันทึกทับความทรงจำเก่า ๆ อยู่เสมอ         
    มีหลายคนที่มักทวงถามถึงความทรงจำเก่า ๆ เกี่ยวกับพวกเขา         
    เช่นวันเกิด สถานที่ที่เคยไป หรือแม้แต่เบอร์มือถือ         
    ผมบอกได้เลยว่า         
    "ผมขอโทษ"         

    ขอโทษที่ผมจำอะไรเหล่านั้นไม่ได้เลย         
    ไม่ใช่เพราะว่าผมไม่ใส่ใจ แต่เป็นเพราะว่า         
    มันเป็นอย่างนั้นเองจริง ๆ         

    วันเกิดผมจำได้แค่ของพ่อ แม่ พี่ชาย ผมเอง         
    และป้าซึ่งเปรียบเหมือนแม่คนที่ 2 ของผมเท่านั้น         
    เบอร์โทรศัพท์ก็เพียงเบอร์บ้านหลังเก่าของผมที่อยู่มาเกือบ 20 ปี         
    กับเบอร์บ้านของคุณป้าที่ผมกับพี่ชายมาอาศัยอยู่บ่อย ๆ         
    ตั้งแต่เด็ก ๆ ในวันหยุดเล็ก ๆ เท่านั้น         

    หลายปีที่ผ่านมาผมพยายามดึง และฉุดรั้งอดีต         
    ที่ได้จางหายไปในหมอกควันแห่งอดีตให้หวนกลับคืนมาอีกครั้ง         
    ปีแล้วปีเล่าที่สูญเสียไปกับการจมอยู่กับการค้นหาอดีตที่สูญหายไป         
    ในที่สุดผมก็ได้พบกับช่วงเวลาช่วงหนึ่งที่เคยหายไป         
    แม้ว่าจะเป็นแค่ช่วงเดียวก็ตามที         
    ที่ผมสามารถดึงกลับมาได้เกือบสมบูรณ์ที่สุด         
    แต่รู้ไหมมันเป็น 1 ในช่วงเวลาที่ผมมีความสุขที่สุดเลยทีเดียว         

    ภาพของเช้าวันอาทิตย์ ผมตื่นขึ้นมาบนเตียงอุ่น ๆ         
    ที่ห้อมล้อมด้วยแสงแดดอ่อน ๆ จากหน้าต่างไม้บานเก่าเหนือหัว         
    ผมลุกจากเตียงอย่างช้า ๆ สองมือขยี้ตาเบา ๆ ตามประสาเด็กน้อย         
    พอตั้งสติได้ว่ายังหายใจอยู่ ความรู้สึกก็กลับมาอีกครั้ง         

    วันอาทิตย์เป็นวันที่ผมรอคอยมากที่สุดวันหนึ่ง         
    วันที่ผมจะได้ลิ้มรสฝีมืออันวิเศษของแม่         
    ผมวิ่งออกจากห้องนอนอย่างรวดเร็วโดยไม่สนว่า         
    พื้นไม้กระดานบนชั้น 3 ของบ้านที่รองรับเท้าเล็ก ๆ ของผมอยู่นั้น         
    จะเกิดเสียงดังเพียงใด         
    ขอเพียงแต่ว่าทำอย่างไรก็ได้ให้ตัวผมไปอยู่ในครัวอย่างเร็วที่สุด         

    ภาพห้องครัวเก่า ๆ เสียงน้ำเดือดปุด ๆ         
    ควันล่องลอยเหมือนหมอกในหน้าหนาว         
    กลิ่นหอมปลิดปลิวเข้าจมูกผม         
    ทันใดนั้นผมก็พลันยิ้มออกมาโดยไม่ตั้งใจ         
    มีน้ำตาหยดเล็ก ๆ อยู่ที่หางตา 2 ข้าง         

    ผมหยุดวิ่งเมื่อพบว่าตัวผมได้ยืนอยู่ในห้องครัว         
    ภาพที่เห็นคือ ด้านหลังของหญิงวัยกลางคนท่าทางใจดีคนหนึ่ง         
    เจ้าเนื้อ ดูอบอุ่นอย่างประหลาด ผมอยากกอดเธอมากเหลือเกิน         
    เธอคือแม่ของผมเอง         
    เธอกำลังยืนปรุงรสอยู่หน้าเตาอย่างช้า ๆ         
    สักพักเธอก็พลันหันมายิ้มให้ผมอย่างอบอุ่นแทนคำ         
    "อรุนสวัสดิ์ตอนเช้า"         
    รอยยิ้มของผู้หญิงคนแรกในชีวิตที่ผมหลงรัก         
    รักมากมาย         

    ผมวิ่งเข้าไปกอดเธอ         
    ตัวของผมสูงแค่เอวของเธอเท่านั้น         
    เธอหันมาอีกครั้งพร้อมกับเอาบางสิ่งให้ผม         
    สิ่งที่ผมเฝ้ารอมาตลอด 6 วัน         
    สิ้งที่ปลุกผมในทุกเช้าวันอาทิตย์         
    สิ่งที่ปัจจุบันนี้ยังคงเป็นของโปรดที่สุดของผม "น้ำเก๊กฮวยหวาน ๆ" ถ้วยเล็ก ๆ         

    เพียง 1 ถ้วย ที่ไม่มีใครปรุงรสได้เท่าเธออีกแล้ว         
    น้ำวิเศษของแม่ผม         
    น้ำวิเศษที่จะตามผมไปในทุกที่         
    ไม่ว่าผมจะไปไหนก็ตาม         
    มันจะคอยผมอยู่ในขวดนมอุ่น ๆ ที่ผมดูดเป็นประจำ         

    ความทรงจำเดียวในวัยเด็กที่ผมทวงคืนมาได้         
    ต่อไปนี้ถ้าผมมีโอกาสต้องตอบคำถามเกี่ยวกับวัยเด็กของผม         
    ผมจะยิ้มแล้วเล่าอย่างภูมิใจว่า         
    ผมมีความสุขแค่ไหน เพราะอะไร และเพราะใคร         

    ในตอนนี้แม้ว่าบางคนอาจเรียกผมว่า         
    "เด็กชายผู้มาพร้อมภาพในวันวาน"         

    ผมอยากเป็นอย่างที่เขาว่ากันจริง ๆ         
    ผมอยากซึมซับกับความสุขในวันวาน อย่างคนอื่น ๆ เขาเช่นกัน         

    เคยมีบางคนที่บันทึกเหตุการณ์         
    ความทรงจำดี ๆ ที่เกิดขึ้นเพราะผมเอาไว้เหมือนกัน         
    แต่ตอนนี้ไม่มีเช่นนั้นแล้ว         
    ตอนนี้เขาคงกำลังบันทึกเรื่องราวของคนที่เขารักอยู่แน่นอน         
    ส่วนผมยังคงเฝ้ามองหาคน ๆ นั้นอีกครั้ง        
     
    พร้อม ๆ กับความสามรถในการจดจำที่กำลังลดลงเรื่อย ๆ         

    คนที่จะเปรียบเหมือน         
    "ไดอารี่ส่วนตัวเล่มเล็ก ๆ"         

    ของผมตลอดไป         
    ความทรงจำดี ๆ ที่เรามีด้วยกันจะได้ไม่จางหายไปอย่างวันวาน         
    ความทรงจำของเรา         
    ผมอยากให้คุณเป็นคนบอกเล่าให้ผมฟัง         
    ในวันที่ผมไม่อาจจำอะไรได้อีกต่อไป         
    ผมจะได้ยิ้ม ซาบซึ้งไปพร้อม ๆ กับคุณ         
    เหมือนในวันวาน...         

    "ไดอารี่ส่วนตัว" ของผม         

    เจ้าชายจากสวรรค์ 18 เมษายน 2550         
    ป.ล.ผมนำภาพวัยเด็กของผมมาให้ดู         
    แม่ผมค้นเจอไม่กี่วันก่อนสงกรานต์ที่ผ่านมา         
    ผมคือคนที่กำลังยืนอยู่บนตัวของพี่ชายผม(แม่บอกอย่างนั้น)         
    ผมจำไม่ได้จริง ๆ ว่าเคยทำแบบนั้นด้วยหรอ         
    ยังไงก็ขอโทษพี่ชายด้วยนะครับ(ไม่รู้ไม่ชี้555+)         
    แต่ตัวผมในวัยเด็กก็น่ารักไม่หยอกเลยทีเดียว คุณคิดเหมือนกันไหมครับ         

     

     

     
     
    April 03

    วันเวลา

    ถ้าความรักเปรียบเหมือนนาฬิกา
    ที่มีเข็มหมุนวนผ่านตัวเลขซ้ำ ๆ เป็นประจำทุก ๆ วัน
    ผ่านความทรงจำต่าง ๆ ซ้ำรอยเก่า ย้ำแผลเก่า
    มีบางเวลาที่ใจไม่อยากให้ถึง มีบางเวลาที่ใจเฝ้าคอย
    คงคล้ายกับใครบางคน ที่ผ่านมาฝากบางสิ่งไว้ และจากลาไป

    ถ้าคนที่ผมรักเปรียบเหมือนกับเวลา
    คงเป็นเวลาที่มีอยู่จริง แต่ผมยังไม่เคยได้สัมผัสกับมัน
    ผ่านเข้ามาทักทาย และผ่านพ้นไปโดยไม่ทันตั้งตัว

    ถ้าคนที่ผมไม่อยากพบเจอเป็นเหมือนช่วงเวลาเลวร้าย
    ที่ผมต้องทนอยู่กับมันในทุก ๆ วัน ผมคงต้องทนทุกข์กับมันไปอีกนาน
    เพราะผลบางอย่างที่เกิดขึ้นจากมัน มันยากเกินที่คนอื่น ๆ จะเข้าใจว่าผมรู้สึกอย่างไร

    และถ้าเข็มนาฬิกา คือความรักของผม
    ถ้าเลข 6 คือความรักที่สมหวัง และเลข 12 คือความรักที่ไม่สมหวัง
    เข็มนาฬิกาของผมผ่านทั้ง 6 และ 12 แล้วทั้งนั้น วันแล้ววันเล่า

    แต่ในตอนนี้เข็มนาฬิกาของผมหยุดอยู่ที่เลข 1
    หลังจากก้าวข้ามผ่านเลข 12 มาไม่นาน
    ทุกความรู้สึกกำลังจะเริ่มต้นอีกครั้ง ในขณะที่บางความรู้สึกกำลังจะจบลงไป
    เรื่องเดิม ๆ คนเก่า ๆ เวลาที่คุ้นเคย ความรักที่เคยผ่านพ้นไป กำลังจะหมุนวนกลับมาอีกครั้ง
    แล้วผมก็พร้อมแล้วที่จะพบเจอกับช่วงเวลาที่จะเกิดขึ้น
    ทั้งดี และร้ายระหว่างเลข 1 ถึงเลข 5

    ส่วนใจของผมรอเพียงแค่มีโอกาสได้เดินต่อไป จนถึงเลข 6 อีกครั้ง
    ถ้าแบตเตอรีชีวิตผมไม่หมดลงไปเสียก่อน เข็มนาฬิกาของผมต้องเดินถึงเลข 6
    ผมมั่นใจว่าสักวันหนึ่ง...เวลานั้นต้องมาถึงแน่นอน
    เจ้าชายจากสวรรค์

     
     
    March 20

    หวงนะ แสดดดดดดดดดด

    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    ไม่อยากให้เธอมีใครมาจีบ
    อย่านะฉันหวง
    (จริงๆ นะ)
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    หวง
    February 19

    หยุด

     
    GrRiOdOeVrEs
    "หยุด"
     
    "ใจง่าย" ใครว่า ผมเป็นบ่อยๆ
    ถ้ารู้ตัวว่าน่ารักแต่ไม่จริงใจอย่าเข้ามา เพราะอาจหลงผม(จนผมหลง)หัวปักหัวปำ
     
    ฉันนั่งยิ้มลำพัง หัวเราะลำพัง
    สุขยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
    ตั้งแต่ได้พบกับเธอนั้น
    เรื่องจริงกับความฝัน เกิดขึ้นด้วยกันทันตา
     
    "หลายใจ" ใครว่า ผมไม่เคย
    หากคุณไม่เคยจริงใจ แล้วผมจะจริงใจกับคุณเพื่ออะไร

     
    ฉันนั้นรู้ทันที และรักทันที
    เธอคือความโชคดีที่เข้ามา
    ตั้งแต่ได้พบกับเธอนั้น
    ชีวิตเหมือนความฝันที่เกิดขึ้นตอนลืมตา
     
    "ปากหวาน" ใครว่า ผมไม่เป็น
    ถ้าคุณได้ยินคำหวานจากผม โปรดรู้ไว้เลยว่าคุณคือคนพิเศษของผม
     
    ฉันอยากจะหยุดเวลานี้
    ตั้งแต่วินาที ที่ชีวิตมีเธอเข้ามา
    เธอทำให้คนที่เหนื่อยล้า นั้นกล้าจะเปิดหัวใจ
     
    "ปากดี" ใครว่า ผมเป็นประจำ
    อย่ากวนตีนกับผม เพราะผลที่ได้มีแค่ 2 ทาง คือ ผมอาจหลงรักคุณ หรือ ถีบคุณกระเด็นไปไกลๆ
     
    หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้
    แม้ว่าใครจะดีซักแค่ไหน
    หยุด หยุดความรัก ทั้งหัวใจ
    จะหยุดอยู่กับเธอคนเดียว
     
    "เจ้าชู้" ใครว่า ผมยอมรับ
    สักวันผมจะหยุดอยู่กับใครสักคน...แต่ไม่ใช่วันนี้
    เคยมีคนบอกไว้ว่า "เจ้าชู้ พ่อปลื้ม...จบ"
     
    เจ้าชายจากสวรรค์
    โหมด Angel Wears Convert
    "สะกดรอยเท้า ฟังเสียงหัวใจเต้น แล้วพาใจออกเดินทางอีกครั้ง"
     
    *****
     
    ป.ล.มีภาพสวยๆมาฝาก 48 รูป
    Location : จากเชียงใหม่ จนถึงเชียงราย แวะดอยต่างๆ
    ไหว้วัดของอ.เฉลิมชัย และชื่นชมงานพืชสวนโลกตอนปีใหม่[2007]
    Camera : กล้อง DOVE ปัญญาอ่อนแต่เจ๋งสุดๆ
    Film : Slide Film หรือ Positive Film นั่นเอง
    Technic : Crossing ล้างน้ำยาผิดประเภทเข้าไว้จะดีเอง
    "นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้ถ่ายรูป !?"
    ว่าแล้วก็ไปดูกันเลย ใครจำได้ว่าที่ไหนบ้างรบกวนบอกผมหน่อยนะ แหะๆจำไม่ได้สักที่ ไปเองแท้ๆ555+
     
    *****
    February 13

    วันแห่งความรักของผม

     

     

     

     

     

     

     

                                                

                         

                     "วาเลนไทน์" ปีนี้ผมไม่มีแผนจะไปที่ไหนกับใคร แต่มีหนึ่งสิ่งที่ตั้งใจไว้คือ ผมขอหลีกหนีคนรอบกาย แล้วก้าวออกไปในโลกกว้างท่ามกลางผู้คนแปลกหน้า ตื่นเช้ามากๆ โกนหนวด อาบน้ำนานๆ แต่งตัวตามสไตล์ ใส่น้ำหอมกลิ่นโปรดอ่อนๆ สวมเสื้อสีแดงตัวใหม่ที่เตรียมไว้ใส่ในวันนี้โดยเฉพาะ กับกางเกงยีนส์ตัวโปรด ปิดมือถือ และเปิดเพลงรักดังๆ ออกไปในที่ๆผมไม่เคยไปเพียงลำพัง เพียงคนเดียว "ไม่ตอบรับใคร ไม่เอ่ยชวนใคร ไม่รอความหวัง ไม่ให้ความหวัง และไม่ทำร้ายใคร แม้แต่ตัวผมเอง" ผมอยากให้คุณได้อยู่กับความรัก อยู่กับคนที่คุณรักจริงๆในวันแห่งความรัก ส่วนผมก็ขออยู่กับความรักของผมเช่นกัน แม้ว่าในตอนนี้ความรักของผมจะยังมาไม่ถึงก็ตาม หวังว่าวาเลนไทน์ปีหน้าผมจะได้อยู่กับความรักที่ผมรอคอยสักที เช่นเดียวกันทุกๆคนในวันนี้ "ขอให้มีความสุขกับความรักกับคนพิเศษในวันแห่งความรัก"นะคับ

                     ป.ล.ถ้าคุณบังเอิญเห็นผู้ชายสวมเสื้อยืดสีแดงเดินคนเดียวที่ไหนสักแห่งในกรุงเทพฯยิ้มให้เขาสักหน่อยนะคับ ผมมั่นใจว่าคุณก็จะได้รับรอยยิ้มตอบกลับมาแน่นอน ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับรอยยิ้มเล็กๆของคนแปลกหน้า ขอให้มีความสุขกับความรักคับผม

    เจ้าชายเอคุง แก้ผ้าโทงเทง คว้าศรรัก
    กางปีกทะยานไปบนฟ้าคราม ในวันที่ก้อนเมฆเป็นสีชมพู
    HAPPY VALENTINE'S DAY คับ